الگوی ملی، مد ایرانی، لباس ملی و ... این کلمه ها یا نشخوار ذهن یه آدم بی شعور یا اینکه زیرکی های یه آدم چرچیل مسلک ! نه من گول نمیخورم حواسم هست...
شاید این جور بازیا از هف هشت سال پیش شروع شد، موقعی که دیدن خب خیلی ضایع است که سران مملکت اسلامی با یقه های باز در مجامع عمومی ظاهر میشن، فکر شد برای جای گزین کراوات، پیراهن هایی با یقه های گرد متولد شد. (ترجیحا که نه حتما سفید) و چون تمامی مردان قدرت صلاحیت، اهلیت، وحشیت و چند تا "یت" دیگه برای پوشیدن لباس روحانیت (در راستای "یت" های قبلی) رو نداشتن جرقه های لباس ملی شکل گرفت...گذشت و گذشت تا رسید به تابستون یه سالی که هوا آی گرم شد...باز همون مردان قدرت دیدن که د بیا، اینا چیه اونا (مردان و زنان بی قدرت) میپوشن د...د... خجالت و حیا رو بالا اوردن تو مستراح !
برای اصلاح چاره ها اندیشیده شد...
تیغ ها رفت لای پنبه ها...پشم شیشه با پوست آشنا شد...ساق پاها با چکمه ها...باتوم ها با بدن ها و ...
نچ !!!
چواب نداد...و طبق معمول نشد، آنچه باید میشد.
خلاصه این درد را چاره ای باید...فرهنگ سازی، پوشش ملی اسلامی، رنگهای متنوع، استفاده از نماد های ملی...اووو ه مای گاد …حربه آخر...فشن ایرانی... تمام دهنم با این کلمات زیبا ظاهر پر شد...
تو اونی که من میگم میپوشی آره این بهترین راه حله ...
دخالت حتی در نوع پوشش افراد اجتماع و این است معنی واقعی
جامعه د موک  را  تیک ...
تیک تیک میکشید،
دور لب ...آخ دور لب یه خط باریک ریک ریک میکشید ..
پری رفتی شوهر کردی همه را در به در کردی...