ما (من و خودم ) به یه نتیجه کاملا منطقی رسیدیم که زندگی خیلی زیباست، و آدمهایی زندگی را زیبا نمیدانند خر هستند چون که خیلی چیزهای خوبی در زندگی هست بفرما اینم چند تاش :
میشه رفت تو خیابون به دعوای دو تا رانند ه تاکسی سر یه مسافر نیگاه کرد، که چه جوری خار مادر هم دیگه رو سر سیخ کردن و دارن تفت میدن !
اوه تازه میشه رفت مترو از بوی عرق و فشار لذت برد !
میشه با قر کمر جنیفر ارگاسم شد !
میشه رفت مستراح و با تمام وجود یه کنسرت حسابی راه انداخت، اونم کنسرت های بودار !
میشه رفت حموم و با آرامش تمام لباس ها رو دراورد لخت،لخت رفت زیر دوش و یهو شیر آب سرد رو تا آخر باز کرد و با مور مرو شدن تن زیر آب یخ حال کرد !
میشه به بچه سیزده چهارده ساله ایی که هنوز شاهنامه رو نشناخته ولی هری پاتر براش از نون شب واجب تره خندید...
میشه به خزعبلات مریم حیدر زاده گفت شعر ! (ای نیما روحت شاد )
میشه نوار رو انداخت تو ضبط و دیس دیسو عشق است
"آرش بی تو سردمه ،آرش بی تو گرممه،آرش تو چه قدر ولرمی"
"تو خودت قند و نباتی هوبیی مترویی یا حتی چیچکی !"
میشه از شب تا صبح نشست پای دو ایکس لارژ “XXL” صبح دوباره شروع کنی به لاس زدن با خدا.
میشه به دارا و سارای “Made In China” خندید.
میشه به طرح خود کفایی در راستای تولید همه چی، یا ایرانی ،ایرانی مصرف کن به تولید انبوه
کاند.. دارا و نوار...سارا خندید !
چه قدر کارای خوب هست که میشه کرد نه واقعا این رندگی با این همه کار خوب خشگل نیست !
و آه ای استاد شجریان امشب چه آتشی در جان ما انداختی اگر شرم از این چشم بزرگ مانیتور نبود دو سه قطره ایی اشک حواله زندگی میکردم :
فلک کی بشنو آه و فغونم
به هر گردش زنه آتش به جونم
یک عمری بگذرونم با غم و درد
به کام دل نگرده آسمونم ...